SPEAKER_01 0:12

Welkom bij Onder Embargo, de podcast over persvoorlichting in de praktijk. Mijn naam is Ronald van der Aert en onderweek praat ik met een collega uit het vak over zijn of haar ervaringen op het gebied van woordvoering. Vandaag ben ik bij de politie: niet zomaar een politiebureau, maar het hoofdbureau. Het hoofdbureau der hoofdbureaus in Den Haag, waar de korpsleiding zit. En te gast bij deze aflevering is Helma Huizing, coördinator publiciteit en advies en woordvoerder van de korpschef Henk van Essen bij politie Nederland. Helma, wat leuk om vandaag bij jou te kunnen praten over dit mooie vak.

SPEAKER_00 0:47

Dank voor de uitnodiging.

SPEAKER_01 0:48

Leuk, je was al 13 jaar politiek redacteur bij RTL Nederland. Waarom stapte je over in 2014 naar de politie?

SPEAKER_00 0:57

Dat had ermee te maken dat ik in 2012 eigenlijk voor mezelf de keuze heb gemaakt om te stoppen met dat wat ik deed. O althans om iets anders te willen. Ik stond bij de uitslagenavond van de SP. Het was de vijfde keer dat ik verslag deed van Tweede Kamerverkiezingen. En toen dacht ik, dit is de laatste keer dat ik op locatie sta. De volgende keer zit ik thuis en zit ik naar een uitslagenavond gewoon thuis te kijken. Je was er klaar mee? Nou, ik ben niet zozeer klaar mee, maar ik denk dat het altijd goed is om voor jezelf te bepalen, is dit nog steeds wat ik wil? Kan ik hier mijn ei kwijt? Kan ik mezelf voldoende ontwikkelen of moet ik misschien een ander pad inslaan? En dat was voor mij zo'n moment, eigenlijk dat ik dacht, wat wil ik eigenlijk met de rest van mijn leven? En blijf ik tot mijn pensioen dit doen of ga ik een andere weg in. Op dat moment heb ik de keuze gemaakt om iets anders te gaan doen. En wat dat moest gaan zijn, wist ik op dat moment helemaal nog niet. Dus dat is dan ook wel een zoektocht.

SPEAKER_01 2:06

Hoe kwam dit op je pad, deze functie?

SPEAKER_00 2:09

Op een gegeven moment had ik wel in de gaten dat ik communicatie wel heel leuk vond. Ik denk van nou, misschien moet ik eens naar de andere kant gaan, woordvoeren. Maar waar dan hè? En bij wat voor organisatie? En toen had ik al wel heel snel door dat mijn hart toch ligt bij een maatschappelijk betrokken organisatie. Een organisatie die ook echt iets kan betekenen voor mensen of voor de samenleving, die midden in die samenleving staat. En ja toen kwam dit op mijn pad door stond een vacature in de krant en daar heb ik op gereageerd.

SPEAKER_01 2:41

Ook een organisatie waar wat te doen is.

SPEAKER_00 2:43

Ook een organisatie waar heel veel te doen is.

SPEAKER_01 2:45

Was dat wennen? Want dat is natuurlijk wel een enorme overgang, kan ik me voorstellen.

SPEAKER_00 2:51

En toch ook weer niet. Nee, ik was natuurlijk zo gewend bij RTL Nieuws om met die dagelijkse actualiteit bezig te zijn. Eerst heb ik daar twee jaar op de binnenlandie gewerkt en later op de parlementaire redactie. En eigenlijk is dit hier niet heel anders. Je bent dagelijks met hele actuele dossiers bezig. Als je de kranten openslaat of op de nieuwssites kijkt, de politie domineert enorm het nieuws. Dus in dat opzicht, je gaat wel wat anders doen, maar je bent nog steeds heel erg bezig met het maken van nieuws, alleen op een andere manier.

SPEAKER_01 3:31

Die overgang was niet zo groot, zei. Maar is het dan een voordeel dat je journalist bent geweest?

SPEAKER_00 3:40

Ja, ik vind van wel. Waar zit dan dat? Ik snap hoe de journalistiek werkt, ik snap hoe journalisten denken. En ook meer collega's van mij hoor, die vanuit de journalistiek werkzaam zijn. Maar ik denk dat we net even iets sneller misschien dat verband kunnen leggen. Of inderdaad, doorhebben hoe de journalistiek denkt en hoe je ze ook het beste kunt bedienen. En ook verhalen aan kan dragen. En het grappige is dat toen ik hier kwam, dat ik wel met een soort, met gezonde argwaan bekeken werd. Want ik was natuurlijk wel iemand die vanuit de media kwam. Dus het zou maar zo kunnen dat ik ook bepaalde dingen heel snel zou doorspelen naar media. Dus daar heb ik in het begin ook nog wel wat last van gehad. Dat heb je moeten bewijzen.

SPEAKER_01 4:29

En andersom sprekers zijn journalisten zich ervan bewust dat jij een oud collega bent?

SPEAKER_00 4:34

Ja, dat weten ze.

SPEAKER_01 4:36

En spreken ze je daarop aan? Nee, dat is eigenlijk nooit. Het is ooit als argument gebruikt?

SPEAKER_00 4:43

Nee, soms wel. Als we bepaalde dingen niet doen, dan zeggen ze, ja, maar je weet toch hoe het werkt. Ik weet hoe het werkt, maar het antwoord blijft hetzelfde.

SPEAKER_01 4:54

Vanaf vanaf 2013 bestaat de politie uit tien regionale eenheden en een landelijke eenheid in drie bergen geloof ik. En het politiedienstencentrum, bij elkaar zijn dat 65.000 collega's. Daarvoor waren dat 25 autonome korpsen. Dat zijn een hoop kikkers in de kruiwagen. Kan ik me voorstellen.

SPEAKER_00 5:12

Ja, ik heb die situatie natuurlijk niet meegemaakt. Ik ben begonnen in 2014. Toen was die nationale politie of genationaliseerde politie, moet ik eigenlijk zeggen, was al een feit. Dus ik kan het moeilijk vergelijken met de situatie daarvoor. Maar ik kan me voorstellen, het is al ingewikkeld en soms een hele uitdaging om tien eenheden, landelijke eenheid, wij hier bij de staf en het PDC, om dat allemaal bij elkaar te houden. Laat staan als je inderdaad met 25, 26 autonome korpussen te maken hebt.

SPEAKER_01 5:46

En wat trof je aan in 2014 toen je startte? Was die reorganisatie of die nationalisatie al een feit? Of was die vol in gang?

SPEAKER_00 5:55

Die was in volle gang. Op papier was die een feit, maar in de praktijk was dat echt in volle gang. Dat was een proces wat gaande was. En dat ging met vallen en opstaan.

SPEAKER_01 6:03

En de wereld keek mee.

SPEAKER_00 6:05

De wereld keek mee. Tegelijkertijd was de organisatie met een grote transformatie bezig. We moesten gewoon ons werk op straat blijven doen. Maar ook voor de communicatie, want als we hem daar naartoe terugtrekken, ook voor de communicatiecollega's was het gewoon heel erg zoeken naar hoe ga je dat nou doen met elkaar. Een club woordvoerders die bij de korpsleiding zit. Maar vervolgens ook allemaal woordvoerders in eenheden, communicatieadviseurs, ook communicatieadviseurs in het PDC. Hoe breng je dat nou allemaal bij elkaar? En hoe zorg je nou dat er een coherent beleid is. Communicatiebeleid is. En dat we ook met één mond spreken.

SPEAKER_01 6:47

Want kun je vertellen hoe je dat hebt gedaan en wat de situatie nu is?

SPEAKER_00 6:51

Nou ja, dat hebben een heleboel mensen gedaan. We hebben met elkaar een communicatie. Strategische agenda hebben we gemaakt. Van wat vinden we nou eigenlijk? Wat vinden de burgers waar de politie van zou moeten zijn en waar willen wij zelf van zijn? Kunnen we dan kijken of we daar vooral de focus op leggen in onze communicatie. Los van wat er natuurlijk vooral in de eenheden op operationeel niveau gebeurt. Kijk, de woordvoerders in de eenheden zijn heel goed in het doen van de operationele woordvoering. Dus als er incidenten zijn of als er grote manifestaties zijn, dat kunnen zij echt als geen ander. Daar zijn wij veel minder bedreven in. Wij houden ons hier vooral bezig met de onderwerpen die politiek bestuurlijk gevoelig liggen of die raken aan de grote landelijke thema's waar de eenheden ook mee te maken krijgen. Daar ligt veel meer onze kracht.

SPEAKER_01 7:42

Hoe is jouw team georganiseerd?

SPEAKER_00 7:46

We hebben een team van als ik goed tel, tussen de geloof, acht, negen woordvoerders. Iedereen heeft een eigen portefeuille. De woordvoerders zijn gekoppeld aan leden van de corpsleiding. De corpsleiding bestaat uit drie mannen, twee vrouwen. Dus ieder lid corpsleiding heeft één of twee eigen woordvoerders. En daarbinnen hebben we ook nog weer een verdeling gemaakt. Om je een voorbeeld te geven. Samen met mijn collega Judit ben ik woordvoerder van de corpschef. Onder de corpschef zitten een aantal grote thema's: integriteit. Diversiteit, discriminatie, de hele geweldsportefeuille. Dat hebben wij dus met z'n tweeën, zeg maar ja, integriteit is dan nog weer bij een andere collega belegd, maar dat verdelen we dan met elkaar. En we proberen ook zoveel mogelijk de verbinding te zoeken met de eenheden dat als er dossiers spelen die ook hun raken, dan hebben we contact met elkaar. Er zitten ook nog weer portefeuillehouders in het land. De politiechef van Amsterdam is portefeuillehouder politie geweld. Dus ondanks dat het direct valt onder de Corpschef, heb ik dan ook weer contact met communicatie in Amsterdam om dingen af te stemmen. Dus zo lopen er allerlei dwars verbanden.

SPEAKER_01 9:09

Dan heb je wat te coördineren als coördineren woordvoerder?

SPEAKER_00 9:13

Ja, kan ik me voorstellen.

SPEAKER_01 9:17

Er zijn een paar organisaties in Nederland die haast altijd in het nieuws lijken te zijn. De NS bijvoorbeeld. In een eerdere aflevering van Onder En Bago sprak ik uitgebreid met Erik Roes, het hoofdwoordvoering daar. En de politie is ook zo'n organisatie. Welke grote thema's en issues spelen er bij jullie? En waar ben je dagelijks mee bezig?

SPEAKER_00 9:39

Nou, we zijn nog steeds volop bezig met alles wat corona gerelateerd is, de handhaving van de coronamaatregelen. Hoewel dat voor een heel groot deel natuurlijk allemaal in de eenheden gebeurt. We hebben ook een werkgeversverantwoordelijkheid. Dus wat betekent het handhaven van de coronamaatregelen voor de gezondheid van je eigen mensen. Welke risico's lopen ze? Hoe kunnen wij daar als goed werkgever op inspelen? Dus corona is zowel voor de interne als ook de externe kant een heel belangrijk dossier. We hebben een nationaal commandant corona die regelmatig naar buiten in de media te woord staat en de verhalen vertelt. We hebben collega's die dat vanaf de werkvloer kunnen doen. Dus dat is een groot dossier. Het capaciteitsvraagstuk is iets wat ons bezighoudt.

SPEAKER_01 10:33

Dat komt al jaren terug, natuurlijk. Mierblauopstraat is niet van vandaag op gisteren.

SPEAKER_00 10:38

Nee, weet je. Het heeft voor een deel te maken met dat wat er in het verleden is gebeurd. Dan hadden we te maken met bezuinigingen, dus konden we minder mensen opleiden. Dan kun je dan al zien aankomen dat je op een gegeven moment met een tekort gaat komen. We hebben met een grote vervangingsvraag te maken, veel collega's die met pensioen gaan de komende jaren. Hoe ga je die vervangen? Je politieonderwijs heeft ook maar een bepaalde capaciteit om mensen op te leiden. Dus dat is echt een terugkerend dossier. Inclusie, diversiteit, discriminatie. Dat is ook zowel een intern als extern onderwerp wat heel erg leeft. En politiegeweld, zowel geweld door als geweld tegen de politie, ja, dat is ook een groot dossier.

SPEAKER_01 11:29

Coronarelle kan iedereen zich nog levendig voorstellen, denk ik. Kun je vertellen hoe jullie daar vanuit een strategisch niveau naar hebben gekeken en op hebben geacteerd en hoe dat misschien ook operationeel is gegaan?

SPEAKER_00 11:44

Nou, kijk, ja, het operationele wordt vooral in de eenheden gedaan. Dat vind ik altijd lastig om daar vanuit hier iets van te zeggen of van te vinden. Want ik ken natuurlijk de lokale dynamiek niet. Op dat moment, waardoor bepaalde keuzes worden gemaakt om te communiceren en hoe te communiceren. En dat wil ik echt bij de professionals in de eenheden laten. Wat wij wel zeg maar op strategisch niveau doen, is dat we dan kijken, oké, wat komt er op ons af als organisatie. Wat betekent dat voor onze organisatie? Wat betekent dat in de handhaving? Wat betekent dat voor eventueel het verdringen van andere werkzaamheden? Wat betekent het voor de inzet van je mensen? En dan proberen wij op dat soort vragen antwoorden te krijgen. En dan hebben we nu het geluk dat we al een jaar lang een crisisstructuur hebben opgetuigd. Waardoor die informatie ook wat makkelijker tot ons komt. En we een nationaal commandant hebben die we kunnen inzetten ook in de media. En die daar ook kan vertellen wat de impact is van het handhaven van de maatregelen, maar ook het feit dat de versoepelingen wel of niet doorgaan. Nou ja, die dat kan duiden.

SPEAKER_01 12:58

En dat hoeft dan niet meer op in de eenheden te gebeuren.

SPEAKER_00 13:01

Nee, en daar helpen we de eenheden ook bij. Want soms is het juist ook wel weer goed om dat op lokaal niveau te duiden. En bijvoorbeeld een politiechef of een districtchef daarop naar voren te schuiven.

SPEAKER_01 13:14

Voor lokale, regionale media?

SPEAKER_00 13:16

Ja, maar ook soms voor landelijke media.

SPEAKER_01 13:21

Je vertelde dat je ook proactief onderwerpen aan media aanbiedt. Welke onderwerpen zijn dat bijvoorbeeld?

SPEAKER_00 13:28

Nou, dat rijtje wat ik net noemde, geweld door, geweld tegen, dat zijn ook dossiers waar we steeds meer zelf proactief mee naar buiten gaan. Discriminatie ook. Kijk, je kan wachten totdat de vragen naar je toe komen, want je weet dat die vragen gaan komen van media. Dus dan kun je ook bedenken, dat gaat eraan komen. Wat vinden wij daar zelf van? En kunnen we nou zelf met ons eigen verhaal naar buiten en vertellen hoe het vanuit onze optiek, zit.

SPEAKER_01 13:58

Hoe bereid je dat voor qua timing of prioriteiten? Hoe werkt dat binnen de politie?

SPEAKER_00 14:04

Nou, allereerst moet je dan zorgen dat je de feiten op tafel krijgt. Hebben we bijvoorbeeld cijfers. En als we cijfers hebben, kloppen die cijfers. Als we de cijfers kloppend hebben, hebben we er dan ook een verhaal bij. Dus wat is dan het beeld wat daaruit naar voren komt? Wat is de trend die we zijn.

SPEAKER_01 14:21

Kunnen we het verklaren?

SPEAKER_00 14:22

Kunnen we het verklaren? En hebben we dan ook collega's daarbij die dat verhaal eventueel wat meer kleur zouden kunnen geven. Want wij kunnen vertellen wat collega's op straat tegenkomen, maar dat kunnen die collega's op straat vaak veel beter gewoon zelf. Dan komt het veel directer en eerlijker over.

SPEAKER_01 14:41

Authentieker hoor je dan vaak? Hebben jullie dat ook zo aangepakt bij het vuurwerkverbod?

SPEAKER_00 14:47

Nou, er is weer een heel ander traject gegaan. Het vuurwerkverbod is echt een dossier geweest van de Lange Adem. De vorige Corpschef is eigenlijk gestart, omdat hij zag wat er gebeurde rondom de jaarwisseling en dacht, ja, wat mij mensen tegenkomen op straat is eigenlijk niet normaal. En dat moeten we ook niet normaal gaan vinden. En dan ga je samen met de inhoud, we hebben hem toen aangevlogen vanuit het geweld tegen politieambtenaren. Nou, dan zit een programmamanager, Ruud Verkuilen. Dan steek je de koppen bij elkaar van wat zouden we nou kunnen op dit dossier en wat willen we hierop? Nou, en dan blijft het een langdurig traject om. Wat ieder jaar terugkwam. Ieder jaar terugkomt. Volgens mij is de jaarwisseling 2016, 2017 voor het eerst mee begonnen. Om het überhaupt te agenderen. Om eens te zeggen van hey, zouden we niet eens moeten kijken naar een gedeeltelijk of een geheel vuurwerkverbod. Want het is niet alleen voor onze mensen veiliger, maar het is voor de hele samenleving veiliger. Want het scheelt schade, het scheelt vuurwerkslachtoffers. Maar goed, dan merk je ook dat je de politiek mee moet krijgen, want de politiek was op dat moment zeker nog niet zover. Nou, daar gaat er nog weer een jaarwisseling overheen, waarin het eigenlijk nog weer heftiger was. En toen zijn we eens gaan nadenken van hoe kunnen we dit nou gaan agenderen. En toen kwamen we op een gegeven moment tot de slot: omdat het goed zou zijn om andere partijen ook te mobiliseren en samen een vuist te maken. En vanuit de traditie die we willen behouden, maar wel laten zien ook wat de gevolgen zijn. En dat het zou helpen dat als je het gevaarlijke vuurwerk waar mensen mee kunnen gooien, wat letsel veroorzaakt, wat echt onveilig is, als je dat eruit zou halen, dan kun je wel het mooie vuurwerk, de sierboksen en het sierverwerk, dat kun je er dan grotendeels inhouden. En dan heb je toch met elkaar die traditie, alleen je haalt een gevaarlijk element. Nou, we hebben toen een advertentie geplaatst in de krant, ondertekend door een heleboel partijen. Een interview erbij met de Corpschef. Toen hadden we nog de handen niet op elkaar hoor, in politiek Den Haag. Maar goed, dan gaat er een jaarwisseling weer overheen, waarbij we het er voortdurend over hebben. Ook in de decembermaand, november, december hebben we het dan heel veel hierover. Dat het eigenlijk goed zou zijn om dat wel te doen, wel te stoppen met het vuurwerk. En dan is er een jaarwisseling waarbij het nog weer een keer verkeerd gaat, waarbij dodelijke slachtoffers vallen, dan worden het koersen, maar dan krijg je ook opeens de politiek mee. Die dan toch inzien van ja, eigenlijk het standpunt van die politie is zo gek nog niet.

SPEAKER_01 17:33

En is dan de aanpak via de media cruciaal voor dat kantelpunt? Of is dat ondersteunend?

SPEAKER_00 17:40

Het is ondersteunend, want de inhoud is bezig om met de politiek te praten en om het daar te agenderen. We hebben een aantal politiechefs ook in stelling gebracht. De korpschef bespreekt het met de minister. Wij probeer het dan in de media onder de aandacht te krijgen.

SPEAKER_01 18:01

Dat geeft urgentie?

SPEAKER_00 18:04

Door het op verschillende manieren aan te vliegen, krijg je uiteindelijk dit resultaat. En we hadden burgemeesters mee. En we hebben ook gezegd: omarm nou mooie plaatselijke initiatieven, maak die groter, kijk naar elkaar hoe je dat kan doen. Betrek de burgers erbij. En als je het inderdaad op die manier aanvliegt, dan is het er opeens. En dit jaar, of eigenlijk de laatste jaarwisseling, ging het nog een stap verder. Wat wij nooit hadden kunnen bevroeden. En kunnen voorzien. Maar toen bleek dat er zelfs vanuit. Toen werd vanuit de gezondheidszorg gepleit. Jongens, alsjeblieft, doe nou helemaal geen vuurwerk dit jaar, want die ziekenhuizen liggen al zo vol. Als we daar ook nog gemiddeld 1500 vuurwerkslachtoffers bij krijgen, dat kunnen we op dit moment echt niet aan. En toen dachten wij begin november, ja, daar moeten wij ons eigenlijk gewoon bij aansluiten bij dat pleidooi. Dus toen hebben wij ook gezegd van in ieder geval dit jaar helemaal geen vuurwerk. En dat was dus het afgelopen jaarwisseling. En hoe het nu verder gaat, ja, moeten we maar zien. Daar wordt vast al over nagedacht.

SPEAKER_01 19:10

Vorige aflevering van Onder Embouw sprak ik met Bab van der Staak van de Consumentenbond. En alle woordvoering gaat daar in principe via de woordvoerders. En ik hoor jou toch vaak zeggen nu: dan schuiven we die naar voren of dan vragen we een korpschef daar om het verhaal te vertellen. Wat zijn daar je afwegingen bij?

SPEAKER_00 19:27

De operationele woordvoering in de eenheden, het woordvoeren over de incidenten en dat wat er in de eenheden speelt, gebeurt heel veel door woordvoerders. Dat kunnen ze ook goed, daar zijn ze ook op getraind. En daar werken gewoon hele goede professionals die dat echt gewoon goed kunnen. Wat wij hier bij de corpsleiding veel meer doen, is dat je een adviserende en een coachende rol hebt richting leden van de korpsleiding, maar ook richting portefeuillehouders, politichefs. En ook collega's van de straat om dat verhaal te vertellen. Want ja, zij kunnen dat gewoon veel beter dan dat wij dat kunnen. Dus wij hebben eigenlijk veel meer die adviserende en coachende rol. Dan dat we zelf de woordvoering voor camera doen, en wat we ook doen, is natuurlijk gewoon wel vragen van journalisten beantwoorden, telefoon aannemen, mails beantwoorden. Dat zit er gewoon bij. Maar als je het hebt over naar buiten toe, dan zijn het veel meer de inhouderskundigen en de collega's van de straat, onze boegbeelden, die de woordvoering doen op die grote beleidsmatige thema's.

SPEAKER_01 20:37

Ben je dan veel aan trainen? Ben je dan veel aan trainen, veel mensen aan trainen? Of is het meer voorbereiden?

SPEAKER_00 20:43

Het is meer voorbereiden. En we hebben een vaste pool van mensen die we kunnen benaderen. Op cyber hebben we een boegbeeld, op geweld hebben we boegbeelden, op integriteit hebben we boegbeelden. We hebben een heleboel mensen die zeg maar klaarstaan, bijvoorbeeld op de high-impact crimes. De woninginbraak en dergelijke. Overvallen. Daar hebben we allemaal boegbeelden voor die het beleidsmatige verhaal kunnen vertellen. Maar vaak wordt het beleidsmatige verhaal ondersteund door de ervaringsverhalen van collega's. En die proberen we ook steeds meer te vinden en daar ook wat meer verschil in aan te brengen, dat je niet jaar in jaar uit met hetzelfde voorbeeld komt. En dat vinden collega's soms heel spannend. Maar het werkt wel heel goed. Wij zijn een week of twee geleden, denk ik, een week of drie geleden, zijn we te gast geweest bij de vooravond. Toen hadden we een tafel op geweld tegen politieambtenaren. Dan zit er de programmamanager om het beleidsmatige verhaal te vertellen en te vertellen dat we steeds meer te maken krijgen met het fenomeen doxing. En toen zat er een collega uit de eenheid Zeeland-West-Brabant die met doxing te maken had.

SPEAKER_01 21:58

Docing is dat. Politieambtenaren thuis worden opgezoekt.

SPEAKER_00 22:02

En dat er op social wordt opgeroepen om de identiteit van collega's te achterhalen. Dus dat het werk zich niet meer beperkt tot je werk, maar dat het ook daadwerkelijk je privéleven binnenkomt. Dat gaat wat ons betreft echt een grens houden. Dat moet niet. Dat is heel intimiderend. Die collega heeft erover verteld wat er bij hem gebeurd is. En we hadden een teamchef uit de eenheid Amsterdam. Die verteld heeft hoe zij dat heeft aangepakt binnen haar team. Want ze had een aantal collega's die daarmee te maken kregen. Hoe ga je nou als leidinggevende daarmee om? Dat collega's zich hiermee melden. Hoe stel je dan op als werkgever? En dat was een hele mooie combi om op die manier het verhaal onder de aandacht te brengen. En dan ga je verder dan alleen maar de cijfers. Het gebeurt zoveel keer per jaar.

SPEAKER_01 22:49

Wordt dan woordvoering ook interne communicatie? Want je praat niet alleen naar het grote publiek, maar er kijken ook heel veel collega's natuurlijk naar die uitzendingen.

SPEAKER_00 22:57

Ja, maar bij de politie is per definitie alles wat je in de buitenwereld doet, is interne communicatie. En alles wat er intern gecommuniceerd wordt, loop je een hele grote kans dat het naar buiten gelekt wordt of naar buiten gaat.

SPEAKER_01 23:08

Ja, per definitie.

SPEAKER_00 23:10

Dus ook als woordvoerder zijn wij ook op dat soort dossiers veel meer bezig met de totaalpakket. Je bent bezig met de externe kant, maar je bent ook bezig, oké, wat communiceren we intern. Wie schuiven we daarop naar voren? Wie zijn de boegbeelden? Dus het wordt veel meer een totaalpakket waar je mee bezig bent als communicatieprofessional. En de grenzen tussen extern en intern vervag je in dat opzicht wel steeds meer.

SPEAKER_01 23:35

Helder. Je werkte nu al een jaar samen met een niet meer de hele nieuwe korpschef, Henk van Essen, daarvoor met Erik Ackerboom. Wat is er voor jou persoonlijk veranderd met de komst van een nieuwe corpschef?

SPEAKER_00 23:49

Nou, eigenlijk niet zo vreselijk veel. Hen kende ik ook al wel voor die tijd, want Henk maakte ook al zeven jaar deel uit van de korpsleiding, en was onder de vorige corpschef Erik Akerboom, was hij de plaatsvervangend korpschef. Dus in dat opzicht was dat niet zo'n grote verandering. De onderwerpen zijn ook grotendeels hetzelfde gebleven. Het zit er meer in de benadering van en een beetje in de dagelijkse samenwerking. Maar het zijn niet hele grote verschillen. Het is niet opeens dat we nu iets heel anders zijn gaan doen.

SPEAKER_01 24:30

Is het een groot ding in de media als er een nieuwe Corpschef komt? Hoe pak je dat aan? Hoe positioneer je in pak je nieuwe CEO?

SPEAKER_00 24:40

Ja, iedereen wil dan eigenlijk het liefst gewoon een introductieinterview. Nou, dat kan niet. Worte de Corpschef heeft ook nog een organisatie te besturen? Dan kijken we wel van. En vorig jaar was dat natuurlijk een beetje anders, omdat dat midden in de eerste coronagolf plaatsvond. Dus de installatie van de Corpschef, dat was een zeer beperkte kring. Er waren alleen politiechefs bij aanwezig. En dat was het dan ook. Dus daar hebben we foto's gemaakt, zodat we die in ieder geval beschikbaar konden stellen aan de media. Er is een introductieinterview geweest, één introductieinterview.

SPEAKER_01 25:16

Kus je dan standaard voor televisie of is het.

SPEAKER_00 25:18

Nee, wat was geen televisieinterview? Nee, dit was krant. NOC heeft het startinterview gekregen.

SPEAKER_01 25:26

Wat is je afweging daarbij?

SPEAKER_00 25:30

Dat heeft te maken met persoonlijke relatie met journalisten. Maar ook dat je kijkt van nou wat is er, wat speelt er op dit moment? Wat zijn de onderwerpen die in een bepaalde krant veel aan bod komen, krijgen we de ruimte in het medium voor een wat groter, dieper reflecterend interview. Of wat meer een visionair interview. Dus so wordt er gekeken naar welk medium kies je. En dan kijk, radio en tv is dan toch wat vluchtiger. Dus dat valt dan wat meer af, want die hebben dan toch vaak wel weer een nieuwsfeit nodig. Dus dan koers je toch aan op een krant en dan een mooi interview in de zaterdag krant.

SPEAKER_01 26:15

Leuk en mooi, denk ik. Hoe complex is het om woordvoering te coördineren in zo'n enorme, decentrale organisatie?

SPEAKER_00 26:24

Het is vooral uitdagend. Laat ik het zo zeggen. Complex, ik weet niet of het complex is, maar het is uitdagend. En het is vooral de kunst om met elkaar de goede dingen te doen en te blijven doen en te leren van fouten die we maken. En om te proberen om toch met elkaar de koers die we hebben ingezet om die te blijven volgen.

SPEAKER_01 26:50

Je mag twee wensen doen. Je mag één ding behouden in die decentrale organisatie voor jouw werk, en je mag één ding veranderen. Je mag morgen iets veranderen met een toverstok. Wat zou dat zijn?

SPEAKER_00 27:05

Dat zou zijn dat we dan gewoon eigenlijk op alle dossiers zelf in de media zichtbaar zijn. Wat nu nog wel is gebeurd, is dat omdat wij proberen om mensen naar voren te schuiven om de informatie boven tafel te krijgen, dat het lang duurt. Ja, en dan is een telefoontje naar een vakbond snel gemaakt. En die kunnen vaak wat sneller handelen, hebben wat minder afstemming nodig. En dan sta je 1-0 achter. Of nog meer. En dat vind ik wel eens jammer. Want dan denk ik, hef, door, nu zie ik daar iemand van een bitten, terwijl dat eigenlijk gewoon iemand vanuit de politieorganisatie had moeten zijn.

SPEAKER_01 27:45

En wat zou je willen behouden?

SPEAKER_00 27:47

Eigenlijk alles wat we nu doen. Het is echt een waanzinnig mooie organisatie. Er gebeuren zulke goede dingen. En natuurlijk kan het altijd beter, maar ik denk dat we echt met elkaar bezig zijn om de communicatie vanuit de politie steeds verder te professionaliseren en te optimaliseren.

SPEAKER_01 28:04

We komen een beetje aan het einde van het gesprek. Met al jouw levenservaring, maar ervaring als redacteur bij RTL, maar ook als woordvoerder bij de politie. Welke wijze levensles zou je collega's kunnen geven? Of willen geven?

SPEAKER_00 28:22

Om altijd open, transparant te zijn. Als het niet goed is gegaan, dan zijn dingen gewoon niet goed gegaan en om dat ook gewoon te vertellen. Want als je probeert om eromheen te draaien, dan krijg je hem op een gegeven moment, hoe dan ook toch wel weer terug als een boemerang. Dat is wel iets wat ik in ieder geval geleerd heb in de afgelopen jaren. Bepaalde dingen, bepaalde documenten, rapporten die circuleren, als je dat weet, niet zeggen dat ze er niet zijn, want ze komen altijd altijd wel weer een keer boven tafel.

SPEAKER_01 28:51

Die vergeten, laden het altijd open.

SPEAKER_00 28:53

Exact. Dus wees wees gewoon open, eerlijk, transparant. En voor journalisten zou ik nog wel eens willen zeggen: wees wat minder voor ingenomen met de manier waarop je vragen stelt. Want vaak gaat er een heel traject aan vooraf en sta daar ook wat meer voor open. Om dat ook daadwerkelijk te willen weten. Dat is een andere kant van het verhaal. En dat is ook wel iets wat ik geleerd heb toen ik de overstap maakte van de journalistiek naar woordvoering. Het is heel makkelijk om als journalist alvast je verhaal klaar te hebben en te denken, ik sprok al even wat quotes.

SPEAKER_01 29:26

Of een wederhoor erbij.

SPEAKER_00 29:29

Maar als je echt wederhoor wil doen en als je je echt wilt verdiepen in een organisatie, neem daar dan ook de tijd voor. En gun ons dan ook de tijd om alle feiten boven tafel te krijgen.

SPEAKER_01 29:38

Ik denk dat het verhaal er beter van worden.

SPEAKER_00 29:39

Ik denk het ook.

SPEAKER_01 29:40

Absolut. Dankjewel. Graag gedaan. Mooi gesprek. Dit was aflevering 9 van Ond Embargo, de podcast over persvoorlichting in de praktijk. Zoals altijd, delen van deze aflevering mag worden op prijs gesteld. Wil je onder embargo waarderen, dat mag via Apple Podcast. Wil je nauwelijk reageren stuur mij een mail, een appje of schrijf het op de LinkedIn pagina van Onder Embargo. Over twee weken een nieuwe aflevering: dan is Barbara den L van de Raad voor de Rechtspraak te gast. Heb je vragen voor haar, dan weet je me te vinden. Dank voor het luisteren en graag tot een volgende keer.